Lokata bankowa

Wybierając lokatę terminową, musimy się zastanowić, jaką kwotę i na jak długo chcemy zdeponować w banku. Od tych dwóch czynników zależy oprocentowanie lokaty, czyli nasz zysk. Obecnie banki oferują różnorodne produkty: od lokat jednodniowych po trzyletnie. Teoretycznie jest tak, że im dłuższą lokatę wybierzemy, tym większe są nasze korzyści. W praktyce jednak oprocentowanie depozytów na 3 miesiące czy pół roku bywa nawet lepsze niż lokaty na rok czy 2 lata. Warto zatem zestawiać ze sobą oferty.

To deponent musi zadecydować, na jak długo jest w stanie zamrozić pieniądze, ponieważ zerwanie lokaty przed czasem oznacza zazwyczaj utratę całości lub części odsetek, a tym samym brak zysku.

Należy również zwrócić uwagę na częstotliwość kapitalizacji odsetek, czyli jak często bank będzie dopisywał do rachunku zarobione odsetki. Najkorzystniejsza lokata to ta, która ma jak najczęstszą kapitalizację, co najmniej miesięczna, ale część banków oferuje kapitalizację kwartalną lub rzadszą. Najlepsze są obecnie lokaty z dzienną kapitalizacją odsetek, ponieważ zysk nie jest pomniejszany o tzw. podatek Belki. Niestety, już od 31 marca wszystkie lokaty, niezależnie od częstotliwości kapitalizacji odsetek, będą podlegały 19-procentowemu podatkowi od zysków kapitałowych.

Konto oszczędnościowe
Oszczędzanie pieniędzy na koncie oszczędnościowym daje nam dużą swobodę. Pieniądze możemy wpłacać w dowolnej chwili, możemy również w każdym momencie je wypłacić bez utraty odsetek. Jednak są tu pewne ograniczenia- większość banków pozwala na bezpłatną wypłatę pieniędzy z konta tylko raz w miesiącu. Przy każdej kolejnej wypłacie pobierana jest wysoka prowizja, nawet do 10 zł. Częste wypłaty będą więc powodowały utratę zysku. Opłata za użytkowanie rachunku oszczędnościowego jest bardzo rzadkim zjawiskiem w bankach.

Trzeba zwrócić uwagę oczywiście na oprocentowanie konta oszczędnościowego. Czasem jest ono takie samo niezależnie od wysokości ulokowanych na nim środków, niekiedy jednak banki uzależniają je od salda, i oprocentowanie rośnie stopniowo wraz ze wzrostem umieszczonej na rachunku kwoty. Należy również sprawdzić, jak długo oprocentowanie będzie obowiązywało, zwłaszcza jeśli jest szczególnie atrakcyjne. Może się bowiem okazać, że jest to produkt promocyjny i po krótkim czasie zysk z naszych pieniędzy będzie na zupełnie innym poziomie.

Warto pamiętać, że w przypadku kont oszczędnościowych oprocentowanie nie jest stabilne, zależy od stóp procentowych. Jeśli stopy spadną, oprocentowanie konta zostanie obniżone, a to oznacza to, że nie możemy być pewni naszego zysku.

Co wybrać?
Konto oszczędnościowe jest idealnym rozwiązaniem dla osób, które chcą oszczędzać na bieżąco, bez określonego celu.  W każdej chwili mogą deponować na koncie nadwyżki finansowe i mają stały dostęp do swoich pieniędzy. Lokata terminowa jest korzystna dla osób, które mają określone oszczędności i mogą je na dłuższy czas zamrozić. Na długoterminowej lokacie można lepiej zarobić (zysk nawet o 2 p. proc. większy), a oprocentowanie, jeśli jest stałe (a zazwyczaj jest) nie jest zależne od zmian stóp procentowych.

Wydłużenie okresu spłaty jest niezłym sposobem, aby na stałe obniżyć swoją ratę. Nie jest wszak tajemnicą, że na im dłuższy okres rozłożona jest konieczność spłaty pożyczonego kapitału, tym mniej trzeba co miesiąc oddawać. Według analiz ekspertów, wydłużając okres spłaty kredytu w złotych na 200 tys. zł z 20 do 25 lat, obniży się swoją ratę o ok. 140 zł (8 – 10 proc. wysokości raty). Przykładowo, jeśli ktoś zaciągnął kredyt przy marży 1,50 proc., dziś dzięki wydłużeniu opisanego kredytu zredukowałby wysokość raty z 1 491 zł do 1 350 zł.

Niestety ta metoda ma jedną podstawową wadę – przez dłuższy czas będą naliczane odsetki kredytowe. A te liczby naprawdę potrafią zrobić wrażenie. Wydłużając spłatę kredytu na 200 tys. zł z 20 do 25 lat, łącznie odda się o 30 proc. więcej odsetek! Dla przykładowego kredytu z marżą 1,5 proc. oznacza to ponad 47 tys. zł więcej odsetek. To horrendalna suma, aczkolwiek dla wielu 140 zł różnicy na miesięcznej racie może odgrywać większe znaczenie niż niemal 50 tys. zł więcej zapłacone bankowi w przeciągu ćwierć wieku.

Wydłużenie okresu spłaty kredytu wymaga podpisania aneksu do umowy kredytowej. Jest za to pobierana kilkusetzłotowa opłata (np. w Banku Millennium 500 zł, a w Kredyt Banku 200 zł).

Wnioskując o wydłużenie okresu spłaty można natknąć się na kilka problemów. Po pierwsze, może się okazać, że kredyt już i tak jest zaciągnięty na maksymalny akceptowalny przez bank okres. Banki udzielają kredytów w złotych na okres od 25 lat (Invest-Bank) aż do 50 lat (Bank Ochrony Środowiska, Alior Bank), najczęściej na 30-40 lat. Jeśli więc ktoś będzie chciał np. wydłużyć okres spłaty swojego kredytu z Banku Zachodniego WBK np. do 32 lat, nie będzie w stanie tego zrobić. 30 lat to maksimum dopuszczane przez ten bank. Niekiedy okresu spłaty kredytów walutowych jest krótszy niż złotowych (tak jest choćby w Pekao S.A. – 20 lat dla kredytów w euro i dolarach amerykańskich oraz 30 lat dla kredytów w złotych).

Kredytodawca także wtedy nie zgodzi się na wydłużenie okresu spłaty o tyle lat ile chciałby tego klient, jeśli wiek kredytobiorcy w momencie spłaty ostatniej raty byłby zbyt wysoki. Tym górnym limitem zazwyczaj jest 70 lat, choć część banków umożliwia całkowitą spłatę kredytu dopiero w wieku 75, a nawet 80 lat (np. Alior Bank, Getin Bank). Czasem da się te limity nieco wydłużyć np. wykupując ubezpieczenie na życie (Kredyt Bank). Niemniej, jeśli np. 60-latek chce obniżyć ratę swojego kredytu hipotecznego w Pekao S.A. czy MultiBanku i spłacać go jeszcze przez 15, a nie 10 lat, zostanie odesłany z kwitkiem.

Może się w końcu także okazać, że kredytobiorca nie ma już zdolności kredytowej do zmiany warunków swojego kredytu. Należy bowiem pamiętać, że rekomendacja SII Komisji Nadzoru Finansowego, obowiązująca banki od początku 2012 roku, narzuca aby wszelkie analizy kredytowe przeprowadzane były dla maksymalnie 25-letniego okresu spłaty. Ponadto banki powinny także uwzględniać zmianę zarobków kredytobiorcy po osiągnięciu wieku emerytalnego. To wszystko może spowodować, że kredytodawca nie ustosunkuje się pozytywnie do wniosku o wydłużenie okresu spłaty, tłumacząc to większymi niż kiedyś rygorami w badaniu zdolności kredytowej.

Ile co miesiąc kredytobiorca będzie w stanie spłacać?
Kluczową sprawą przy analizie zdolności kredytowej są zarobki wnioskującego. To logiczne. Podobnie jak to, że sytuacja 2 osób o identycznych przychodach może być diametralnie inna. Bank chętniej pożyczy środki wykształconemu bezdzietnemu 25-latkowi niż 45-letniemu ojcu, jedynemu żywicielowi rodziny, w dodatku spłacającemu kredyt samochodowy.

Nie ma żadnej dolnej granicy zarobków, od której banki przystępują do rozmów. Teoretycznie ktoś może zarabiać 1,5 tys. zł netto w ramach umowy zlecenia i udać się do banku po kredyt na dom, ale musi być gotowy na to, że banki pożyczą mu zaledwie kilkadziesiąt tysięcy złotych.
Co do umów, na które pracują kredytobiorcy – oczywiście najszerzej drzwi banków otwierane są przed osobami z umowami o pracę na czas nieokreślony. Ale banki dostosowują się do realiów rynku i nie skreślają od razu Polaków pracujących na umowy na czas określony, czy na umowy zleceń albo na dzieło. Dla banku podstawą jest stałość dochodów – jeśli uda się go przekonać, że wskazana umowa je gwarantuje, to nic nie stoi na przeszkodzie, aby kredyt uzyskać.
Wiele osób zastanawia się, czy premie mogą być brane pod uwagę przy analizie kredytowej. Wszak gros zawodów (np. przedstawiciele handlowi) zarabiają głównie na prowizjach lub premiach. Banki to rozumieją i jeśli udowodni się względną stałość tego dochodu, to przy wyliczaniu zdolności kredytowej bank weźmie pod uwagę takie średnie przychody, np. z pół roku czy 12 miesięcy.
Pewną niedogodnością dla osób już niemłodych jest fakt, że banki przy analizie wiarygodności i wypłacalności kredytobiorcy biorą pod uwagę także możliwość zmiany dochodów (oczywiście na niekorzyść) w przypadku osiągnięcia wieku emerytalnego. Te, które dotychczas tego nie robiły, od nowego roku będą do tego zobowiązane rekomendacją SII Komisji Nadzoru Finansowego.
I warto pamiętać – każdy bank ma inną politykę kredytową. Dla jednego dochody będą zbyt niskie, dla drugiego wystarczające. Zazwyczaj jednak luźniejsze traktowanie zdolności kredytowej idzie w parze z gorszymi warunkami kredytowania.
Czy rata nie jest zbyt wysoka w stosunku do zarobków?
Nie tylko same banki dbają, aby udzielać kredytów mieszkaniowych bezpiecznie, bez zbędnego ryzyka. Także Komisja Nadzoru Finansowego, a więc instytucja niejako kontrolująca rynek bankowy, nakłada na kredytodawców pewne wymogi. Otóż, jeśli Polak zaciąga kredyt w złotych, to wysokość raty (lub ogólnie wszystkich posiadanych przez niego zobowiązań) nie może przekraczać 50 proc. (jeśli kredytobiorca zarabia nie więcej niż średnia krajowa) lub 65 proc.(gdy zarobki przekraczają średnią krajową) jego średniego miesięcznego uposażenia netto. W przypadku kredytów walutowych (co właściwie w obecnych realiach oznacza po prostu kredyt w euro) jest jeszcze trudniej, bo rata (lub raty) nie mogą być wyższe niż 42 proc. średnich miesięcznych zarobków netto kredytobiorcy.
Posiłkując się przykładem – jeśli ktoś netto zarabia 5 tys. zł miesięcznie (i nie posiada innych zobowiązań), może zaciągnąć kredyt w euro na 300 tys. zł (bez wkładu własnego) na 20 lat – wówczas rata wyniesie ok. 1900 – 2100 zł, czyli właśnie maksymalnie 42 proc. pensji. Nie będzie mógł jednak zaciągnąć już takiego kredytu na 15 lat – rata w wysokości ok. 2350 – 2550 jaką przyjdzie mu płacić będzie za wysoka w stosunku to jego zarobków.

Kredyt w walucie? Potrzebne wyższe zarobki.
Banki wymagają wyższych dochodów (lub pożyczają niższe kwoty) w ramach walutowych kredytów hipotecznych nie tylko dlatego, że tak nakazuje im Komisja Nadzoru Finansowego. Same także zdają sobie sprawę, że kredyt walutowy z racji ekspozycji na wahania kursów walut, jest produktem obarczonym ryzykiem. Stąd trudno się dziwić, że nie są skłonne pożyczać tak wysokich kwot jak w przypadku kredytów w złotych. Słowem – tylko Ci z wysokimi zarobkami (a więc ci, którzy powinni poradzić sobie nawet w konieczności spłacania rat wyższych o kilkadziesiąt procent) mogą zaciągać zobowiązania walutowe na takie kwoty, o jakie wnioskują.

Właściwie jedyną walutą obcą, do jakiej może być denominowany aktualnie kredyt hipoteczny, jest euro. Jeśli ktoś chciałby zaciągnąć kredyt we frankach szwajcarskich, musi udać się do Nordea Banku. Tu jednak kryterium zarobku jest naprawdę wyśrubowane. Bank siądzie do rozmów o zobowiązaniu w szwajcarskim pieniądzu tylko z osobą zarabiającą ponad 15 tys. zł. netto…

Jeśli natomiast nie posiadamy działki, ani pieniędzmi na jej zakup, to w pierwszej kolejności musimy zaciągnąć najkorzystniejszy kredyt hipoteczny właśnie na jej zakup. Następnie standardowo musimy starać się o wszystkie niezbędne pozwolenia na budowę domu, a dopiero potem ubiegać się o podwyższenie kwoty wcześniej zaciągniętego kredytu hipotecznego, abyśmy mieli za co wybudować nasz wymarzony dom. Istnieje też inna opcja – możemy iść po drugi kredyt do innego banku.

Osoby, które nabywają mieszkanie, zwłaszcza gotowe do zamieszkania, przeważnie dostają od banku od razu całość pożyczonych środków. Kiedy budujemy dom, kredyt hipoteczny będziemy dostawać w transzach, w miarę postępów w jego budowie. Banki przewidują maksymalnie dziesięć takich transz, ale przeważnie jest ich cztery-pięć. Takie rozwiązanie oczywiście łączy się z tym, że będziemy z tego regularnie rozliczani, za pośrednictwem inspektorów wysyłanych przez bank, którzy będą dokumentować budowę za pomocą zdjęć, które zadecydują o wypłacie kolejnej transzy przez bank. Kredyt mieszkaniowy oczywiście nie wymaga takich operacji. Taki system to zabezpieczenie banku przed działalnością szarej strefy, szeroko rozpowszechnioną w budownictwie.
Zanim w ogóle rozpoczniemy jakąkolwiek budowę, musimy przedstawić w banku kosztorys, który jeśli będzie zbyt niski, spotka się z dużą nieufnością ze strony banku, zwłaszcza, jeśli preferencyjny kredyt hipoteczny ma być w walucie obcej. Wiąże się to z tym, że w przypadku osłabienia kursu franka bądź euro, dostaniemy mniejszą transzę w złotówkach, która może nie pokryć zaplanowanych wcześniej prac budowlanych.

Kiedy myślimy o zaciągnięciu kredytu, jakim jest pożyczka hipoteczna musimy przeanalizować dobre jak i złe strony tego produktu. Niewątpliwą korzyścią jest fakt, że możemy rozłożyć spłatę pożyczki na dłuższy okres. Taka możliwość istnieje, pomimo tego, że zdecydowanie większa liczba banków stawia barierę na okres kredytowania do 15 – 25 lat. Minusem jednak jest to, że banki podniosą marżę o około 1 – 3%, ponieważ celem zaciągania pożyczki hipotecznej nie jest cel zakupienia mieszkania lub domu, ani jego budowy. Ponadto ta podwyższona marża będzie obowiązywać przez cały okres spłacania pożyczki hipotecznej. Jeśli chodzi o oprocentowanie, to na jego sumę będą się składać właśnie ta ustalona marża plus zmieniająca się stawka WIBOR lub LIBOR.

Analizując oferty banków w zakresie produktów, jakimi są pożyczki hipoteczne, to można zauważyć, że banki nie mają ustalonej maksymalnej kwoty pożyczki hipotecznej, jakiej mogą udzielić. Są jednak ograniczenia, które banki określają, jako maksymalna kwotę. Jest to zazwyczaj określony procent wartości nieruchomości, przeważnie 60 – 80%. Ponadto, jeśli planujemy dać pod zabezpieczenie pożyczki działkę gruntu, to ten wskaźnik udziału kredytu w wartości może być jeszcze niszy.

Narzędziem, które służy bankom do obliczania wartości nieruchomości jest operat szacunkowy, który tworzony jest przez działy wewnętrzne banku Lu specjalnie do tego zadania powołanego rzeczoznawcy majątkowego – najczęściej jako dział zewnętrzny banku. Należy tu wspomnieć o tym, że nawet jeśli rzeczoznawca korzystnie oszacuje nam wartość majątku, to bank zawsze posiada prawo do zweryfikowania jego szacunków i korekty tej wartości, jeśli uzna, że wartość po korekcie będzie dla tego banku bezpieczniejsza formą.

 
Nowa, ciekawa oferta banku BZ WBK, o której pisałam wcześniej to fajna propozycja, ale niestety nie stanie się ona rynkową normą w zakresie produktu jakim jest kredyt hipoteczny. Polski rynek kredytowy jest jeszcze zacofany w porównaniu z Zachodem w zakresie tego typu rozwiązań. Wystarczy wziąć pod uwagę fakt, że na Zachodzie pieniądze z funduszy emerytalnych trafiają na rynek właśnie mieszkaniowy.

W Polsce te same fundusze idą na finansowanie długu publicznego, zamiast na rynek nieruchomości. Jest jednak szansa, że dostęp do tych długoterminowych kapitałów umożliwi nam wstąpienie do strefy walutowej euro lub po prostu rozwój bankowości hipotecznej z prawdziwego zdarzenia, która będzie zorientowana na kredytobiorcę i jego bezpieczeństwo, a nie tylko zyski banków. Taki idealny układ pozwoliłby poprawnie funkcjonować bankom, a także klientom. Dla banków efektywnie – dla nas klientów – bezpiecznie.
Wracając do sedna tematu – jak więc wybrać najkorzystniejszy kredyt mieszkaniowy?

 Najprostsza odpowiedź to taka, że najkorzystniejszy kredyt hipoteczny wybierzemy poprzez dokładną analizę i kalkulację. Diabeł tkwi w szczegółach i banki również o tym wiedzą, więc będą przemawiać do nas samymi korzyściami dając nam kredyt w stabilnych frankach, gdzie rata będzie najniższa. Jednak nie zapominajmy, że gdy złotówka się osłabi, to taka rata może być dwa razy wyższa. Podpisując więc dziś umowę trudno powiedzieć czy  będzie to dla nas najtańszy kredyt mieszkaniowy. Pamiętajmy, że zawsze możemy negocjować. Tyczy się to także zapisów w umowie, na przykład o gwarancji braku prowizji.

 
Szukając kredytu, wybierajmy więc uczciwe banki, które oferują kredyt mieszkaniowy na przejrzystych i klarownych zasadach. Tak, abyśmy wiedzieli dokładnie za co płacimy i jak będzie wyglądać nasza współpraca z bankiem przez te 20-30 lat. Prawda jest taka, że na rynku finansowym nigdy nie ma nic za darmo i to co w reklamie jest fantastyczną okazją – za kilka lat będzie naszym największym koszmarem. Ideałem byłyby więc prowizje, opłaty ściśle określone w naszej umowie z bankiem a przede wszystkim stałe oprocentowanie. Realia są jednak takie, że polskie banki niezbyt chętnie godzą się na stałe warunki. Tabele opłat i prowizji, które są w ofertach banku zmieniają się co jakiś czas, pamiętajmy więc, aby być na bieżąco z opłatami naszego banku i negocjować. Zawsze przecież możemy zmienić bank…

Kredyt mieszkaniowy – oprocentowanie stałe.
Są banki, które zaczynają doceniać kredytobiorcę chcąc go zatrzymać u siebie. Jedną z nowych ofert banku BZ WBK jest stałe oprocentowanie (co prawda w ograniczonym czasie). Sam bank przyznaje, że liczy na klientów, którzy cenią sobie stabilne warunki współpracy, ponieważ ma nadzieję, że będą oni dokonywać przedpłat kredytów. W dzisiejszych dość jeszcze niestabilnych czasach, jest to nowość.

Wielu z nas o tym nie myśli w dniu zawierania kredytu, ale gdyby wziąć pod uwagę fakt, że będziemy spłacać kredyt hipoteczny przez przykładowo 420 miesięcy, to warto byłoby wiedzieć jakie to będą raty, prawda? Będziemy wtedy z góry wiedzieli ile wynosić będzie zarówno pierwsza jak i ostatnia rata.

 
Jeśli zaciągnęliśmy kredyt hipoteczny latem 2008 roku (wtedy mieliśmy najtańszego franka), to jego rata jest teraz niemal co do złotówki taka sama, jak wtedy, gdy go zaciągaliśmy. Mimo, że frank podrożał od tamtego czasu (kosztował wtedy 2 zł, teraz jest to ponad 2,70zł). Dzieje się tak dlatego, że w Szwajcarii spadły stopy procentowe, a wraz z nimi spadł nasz kredyt mieszkaniowy. Oprocentowanie szczególnie, gdyż trzy miesięczny LIBOR dla franka od początku 2009 roku spadał z 0,65% do swojego zdecydowanego minimum na poziomie 0,25%, co miało miejsce w połowie listopada. Reasumując mimo znacznego wzrostu kursu franka w stosunku do chwili, kiedy był on najtańszy, rata kredytu w tej walucie nie wzrosła.
Rata kredytu zaciągniętego latem 2008 roku (gdy frank był najtańszy) jest teraz w przybliżeniu taka sama jak wówczas, mimo że frank znacznie od tamtego czasu podrożał (z 2 zł do ponad 2,70 zł obecnie). Jest tak dlatego, że znacznie spadły stopy procentowe w Szwajcarii, a za nimi oprocentowanie naszych kredytów. 3-miesięczny LIBOR dla franka od początku roku sukcesywnie spadał z 0,65 proc., aby w drugiej połowie listopada osiągnąć swoje minimum równe 0,25 proc. Dzięki temu, mimo znacznego wzrostu kursu franka w stosunku do momentu gdy był on najtańszy, rata kredytu w tej walucie nie wzrosła.

Zmiana wysokości raty kredytu we franku szwajcarskim, przy kredycie na 300 000 zł na 30 lat.
Data zaciągnięcia kredytu Rata początkowa Rata dziś
28.07.2008 r. (średni kurs CHF = 1,9707 zł) 1533 zł 1534 zł
18.11.2008 r. (średni kurs CHF = 2,553 zł) 1612 zł 1391 zł

Kolejna kwestia, to prowizja za przewalutowanie. Aktualnie zdecydowana większość banków nie pobierze za ten krok prowizji, pod warunkiem, że przewalutowanie nastąpi z waluty obcej na złotówki.
Przewalutowaniem powinny zainteresować się osoby, które zaciągnęły kredyt mieszkaniowy, gdy frank był najdroższy, czyli na przykład w połowie 2004 roku lub na wiosnę 2009.

 
Wymieniając dalej najatrakcyjniejsze oferty banków zauważamy, że Lukas Bank wniósł do swej oferty preferencyjny kredyt mieszkaniowy z dopłatami, w ramach wcześniej wymienionego rządowego programu kredyt mieszkaniowy Rodzina na swoim. Zaproponował marże, wynoszącą 2,4%, do końca listopada natomiast w ofercie miał promocję, w ramach której kredytobiorcy z własnym wkładem (poziom wkładu własnego musiał wynosić co najmniej 10%) nie płacili żadnej prowizji za udzielenie kredytu. Ci, którzy mieli mniej niż 10% wkładu własnego, płacili 0.9% prowizji.
Jeśli chodzi o preferencyjny kredyt mieszkaniowy w ramach programu kredyt mieszkaniowy Rodzina na swoim, to jeśli chcemy go zaciągnąć, musi on wynosić co najmniej 40 tysięcy zł. Maksymalny okres jego kredytowania wynosi 35 lat i mogą o niego wnioskować małżonkowie oraz osoby samotnie wychowujące dziecko. Warunkiem jest nie uczestniczenie w zaciąganiu innego kredytu preferencyjnego.

Zwróćmy uwagę na Bank Ochrony Środowiska i jego promocję na kredyt hipoteczny. Oprocentowanie zostało tu obniżone, a także marża dla kredytu w złotówkach 0,5 punktu procentowego, natomiast dla kredytu walutowego o 0,3 punktu procentowego. Jest jednak warunek polegający na założeniu jednego z kont z oferty banku i zadeklarowaniu na nim regularnych, comiesięcznych wpływów. Dodatkowym atutem tej promocji jest fakt, że okres kredytowania wynosi do 50 lat i w dowolnym momencie można wnioskować o tak zwane wakacje kredytowe (max. 3 lata).

Kolejną nowością jest obniżenie wkładu własnego w ING Banku Śląskim w kredytach hipotecznych. Otóż od 30 listopada LTV wynosi 90%, wcześniej było to 80%, co sprawia, że minimalny wkład własny wynosi 10%. Jeśli chodzi o złotówki, to kredyt hipoteczny można tu zaciągnąć na maksymalnie 40 lat, natomiast dla kredytów z niskim wkładem okres ten skraca się do 30 lat. Minimalna kwota kredytu to 20 tysięcy zł.